Þükretmiyoruz!

Büyük fýkýh (hukuk) bilgini, Hanefi mezhebinin kurucusu Ýmam-ý Azam Ebû Hanîfe'nin (VIII. yüzyýl) ilmi faaliyetleri yanýnda ticaretle de meþgul zengin bir zat olduðu malumdur. Bu büyük insan, gündüz öðleye kadar mescitte talebelerine ders verir, öðleden sonra da ticari iþleri ile uðraþýrdý. Bir gün ders verdiði sýrada bir adam mescidin kapýsýndan seslendi:
- Ya imam, gemin battý!... (Ýmamýn ticari mal taþýyan gemileri mevcut)
Ýmam-ý Azam bir anlýk tereddütten sonra
- Elhamdülillah dedi.
- Bir müddet sonra ayný adam yeniden gelip haber verdi:
- Ya imam, bir yanlýþlýk oldu batan gemi senin deðilmiþ.
Ýmam bu yeni habere de:
- Elhamdülillah, diyerek mukabele etti. Haber getiren kiþi hayrete düþtü:
- Ya imam, gemin battý diye haber getirdik "Elhamdülillah" dedin. Batan geminin seninki olmadýðýný söyledim yine "Elhamdülillah" dedin. Bu nasýl hamdetme böyle?
Ýmam-ý Azam izah etti:
- Sen gemin battý diye haber getirdiðinde iç âlemimi, kalbimi þöyle bir yokladým. Dünya malýnýn yok olmasýndan, elden çýkmasýndan dolayý en küçük bir üzüntü yoktu. Bu nedenle Allah'a hamdettim. Batan geminin benimki olmadýðý haberini getirdiðinde de ayný þeyi yaptým. Dünya malýna kavuþmaktan dolayý kalbimde bir sevinç yoktu. Dünya malýna karþý bu ilgisizliði baðýþladýðý için de Allah'a þükrettim.